Geçen hafta yeni bir parkur keşfetmek için kendimizi Ordu'nun fazla bilgi sahibi olmadığımız bir bölgesinde hayali bir rota çıkarıp bisikletlerimizle keşfe çıkmıştık.Tabiki evdeki hesap çarşıya uymayıp farklı güzergahlardan geçerek çok hoş bir parkur çıkarmıştık.O zaman özellikle karanlığa kalmamak için pek fotoğraf çekememiştik.Geçtiğimiz pazar sırf bu güzel parkuru tekrardan geçmek ve fotoğraf çekmek için tekrar gittik.

Devamı:

Geçen sefere göre daha kalabalık bir grupla ve daha tedarikli bir şekilde gittik.Yerler her zamanki gibi hafif ıslak ve yer yer çamurlu idi.

Yağışların verdiği güçle çimler sanki her zamankinden daha yeşildi. Heleki bu çimenler yoluda kaplıyorsa bisiklet sürmenin tadı bir başka oluyor.

Otlar görüldüğü gibi yer yer diz boyuna yaklaşabiliyordu. Tabii fotoğrafta görünen yer çok çok nadir kullanılan bir alan.Zaten birazdan yol bitecek ve fındık bahçesine doğru tırmanacağız.

Yol biraz ileride biriyor ve ırmak ile kesişiyor. İki ihtimal var. Ya ayakları sıvayıp ırmaktan geçicez ya da bir miktar tırmanış yapacağız.Eh Sonbahar'da tırmanış yapmak daha mantıklı

Tırmanış sonrası bir miktar düz ilerliyoruz. Arkamızdaki manzaranın bir fotosunu alıyorum.

Sonrasında hafif eğimi bir yerden oldukça eğlenceli bir inişe geçiyoruz. Bisikletimde 26x1.75 schwalbe marathon plus lastikler var. Açıkçası arazide 1.75 kalınlığındaki diğer lastiklerden daha fazla performans verdiğini söyleyebilirim. Bu lastikler içinde gelecek zaman için de bir test yazısı hazırlayacağım.

Eh tabii bu lastiklerden 2.10 dişli arazi lastiği performansı beklememek gerek

İniş sonrası düz bir fındık bahçesinde bir süre ilerliyoruz.

Kısa bir süre dere yatağında ilerliyoruz. Sonra tekrardan single track toprak yola giriyoruz.

Bu zamanlarda görülen tipik sonbahar manzarası. Yolları kapmalış sararmış yapraklar...

Ve köy yoluna geçip tırmanmaya başlıyoruz.

Yolun zirve noktasında dinleniyoruz.

Sonrasında mahalle içine sapıp inişe geçiyoruz. Mahalleden çıktıktan sonra yol bir miktar daralıyor.Zeminden anladığımız kadarıyla pek işlek olmayan bir yol.Sonrasında anlıyoruz ki bahçelere araçla ulaşım için açılmış bir yol.

Sonrasında yol bitiyor ve yine bahçe içi inen bir single track yola sapıyoruz. Bir süre sonra teknik inişler başlıyor.

Fındık bahçelerinde yola devam...

Gidiş yönümüze doğru sağ tarafımızın eğimi yer yer artıyor.Tam sol aşağımız dikenliğin üzerinden geçerken Soner abi dengesini kaybediyor ve dikenlerin içine uçuyor. Çok şükür diken çiziklerinden başka birşeyi yok. Kendisine ''Günün Teknik İnişçisi'' ünvanını veriyoruz

Grubun en iri elemanı Caner biraz zorlansada bahçe içi çıkışı tamamlıyor.

Bu yoldan gitmemizin asıl sebebi, gideceğimiz yönde köy yolu bulunmayışı.Yani gideceğimiz yön doğrultusunda iki mahalleyi birleştiren bir yol yok.Biz de bu bölgeye ilk geldiğimizde yöre halkı tarafından iki mahalleyi birbirine bağlayan bu yolu tarif ettiler.Bizlerde tam istediğimiz tarzda bir yol bulmanın sevinciyle bu yolu da keşfetmiş olduk.

Bisikletim ve yolların hası

Akış yönüne doğru takip etmeye çalıştığımız Melet Irmağı

Sonra çevresi Polonezköy parkurunu anımsatan orman içi bir yolda devam ediyoruz.

Favori yollarımdan bir diğeri de burası.

Ne yazıkki her güzel şey gibi bu yolun'da bir sonu var.Patika yolumuz mevzubahis diğer mahalle ile birleşiyor.Köy yolundan bir süre devam ettikten sonra Ordu-Kabadüz yoluna varıyoruz.Bu noktadan takip ettiğimiz Melet Irmağı ile de yolumuzu ayırıyoruz.

Bundan sonra 455 rakımına kadar asfalt yolda tırmanacağız.Önümüzdeki son ve en büyük tırmanış burası. Antrenmanlılar kolayca yokuşu tırmanıken zirve de geride kalan kısmı bekliyoruz.

Tırmanış esnasında bir çoban köpeği ''Hayırdır bilader ne işin var burda?'' dercesine havlayıp ben sürüden uzaklaşana kadar beni takip ediyor.

Zirve de geride kalanları bekliyoruz. Fotoğrafta tezavurat eşliğinde Caner'in fındık yüklü kamyona geçilmeden zirve yapışını görüyorsunuz

Çıktığımız 455 rakımı son metresine kadar tatlı virajlı asfalt yolda inip şehire varıyoruz.

Turumuz artık son buluyor.

Başka bir turda görüşmek dileğiyle...