Profeyonel Hayata Dönüşün İlk İmzası

Herkes Tour Down Under'ın ne kadar çekişmeli olacağından çok Lance Armstrong'un dönüşünü konuşuyordu. Oysa ki Tour Down Under gerçekten büyük bütçeli, takımların çoğunun kış ortasından yaz ortasına yarışmaya geldiği 11 yıllık bir organizasyon. Avustralya'nın global krizden en az etkilenen yerlerden olması nedeniyle de organizasyonda hiçbir bütçe azaltılması olmamış.

Devamı:

Lance yarıştan önce Avustralya'ya gidecek olmasının bile onu heyecanlandırdığını söylüyordu. Sebebi de 2. tur şampiyonluğundan sonra Sydney Olimpiyatları için geldiği adayı çok sevmesine rağmen ne tatil ne de yarış için gelmeye tekrar fırsat bulamamasıydı.

Armstrong ve Ulrich; geçmiş zaman olur ki hayali cihan değer...

Günlük etap haberlerini okumak aslında yarışın rekabet düzeyini size yansıtmayabilir. Belki fotoğraflar ve yarış videoları biraz olsun fikir vermiştir. Ben de ek olarak bazı konuları alt notları yazmak ve Lance'in hissiyatını aktarmak istedim.

Öncelikle Tour Down Under'ın karakteristiğine bakarsak, genelde uzun düzlükler ya da inişli çıkışlı yollardan geçen rotasında uzun tırmanmalar yok. Etaplar genelde sprintle bitiyor. Ve grup sprinte kalktığı zaman, şöyle bir etap rakamlarına baktım 15 kişiden 85 kişiye kadar çıkan bir kalabalıkla sprinte gidiyor. Buradan grubun yolda yığın halinde gittiğini ve sürekli takımların taktik yaptığını görüyoruz.

Peki bunun Lance ve Astana ile ilgisi ne? Lance ve Astana öncelikle böyle bir yarışta finişe gitmeyi hedefliyor. Çünkü takımın yıldız sprinterleri yok. Çok iyi takım elemanları ve iyi tırmanıcıları var. Ayrıca hedefler Giro, Tour de France ve Vuelta olunca sezonun ilk yarışında risk almak istemiyorlar. Her ne kadar dikkat etseler de Tour Down Under'da 3. etapta İsviçreli takım arkadaşları Michael Schär'ın sakatlanmasını engelleyemediler. Bu kazada bacağında büyük bir kesik ve sinir hasarı oluşan sporcunun durumunu ilerleyen günlerde göreceğiz. Ama sinir hasarı uzun sürede iyileşen bir sakatlık.

Lance dönüşünü açıklarken bunun gayet net bir şekilde tekrar en büyük olmak değil, en büyük olarak anılmasının sebebi olan kansere karşı daha çok destek toplayabilmek olduğunu söylemişti. Tabii ki kendinden ümitli olan sporcu 1274 günlük aradan sonra yarış hayatına dönmenin ve yarış ortamının çok farklı olduğunu kimsenin mucize beklememesini de söylemişti.

Satır aralarına sıkışan notlardan biri de yarışların gerçekten antrenmanların çok çok üstünde bir zorluğu olması. Daha önceki yazılarımda Lance'in yarıştığı bisikletin resimlerini görmüştünüz. Üzerinde SRM marka bir ölçüm sistemi olan bisiklette, Lance geçtiğimiz hafta korkunç bir rüzgarla birlikte kazalara sahne olan 3. etapta neredeyse 2 saat boyunca 340 watt altına inmediğini buna rağmen grubun ortalarında gittiğini; antrenmanlarda ise 340 watt düzeyinde bu kadar süre hiç gitmediğini söylüyordu.

Ve bütün hafta geçtikten sonra da kendisini hiç alışkın olmadığı son etap kriteryumda çok iyi hissettiğini ve bisiklet üzerindeki birkaç küçük ayarla mutlu bir şekilde yarışı kapattığını söylemesi, kendisinin bizi yine şaşırtacağı yönünde bir işaret olabilir. Kaldı ki hiç alışkın olmadığı bir yarış olmasına rağmen lider grupla birlikte altı tur gidip son iki tur yine ön tarafta kalabalık ve ataklar başlayınca biraz kendini geriye çekmiş.

Bu dönüşün bu kadar ses getireceğini ve amacına ulaşıp ulaşmayacağını konuşurken Avustralya'da kampanya öyle başarılı gitmiş ki 34 milyon Avustralya Doları tutacak bir kanser araştırma merkezinin adına inşa edilmesine başlandı. Ve herşeyin öyle bir gidişatı var ki şampiyonun gene durmaya zamanı yok, Bence emeklilik günlerini özleyecek. Eski yarış günlerine dönmesi, yeni bir bebek beklemeleri, ve yeterince iyiyse Giro d’Italia ve Tour de France'ta kazanmak için yarışması 2009'un özeti.