Bu yıl 107. si düzenlenen yarışın tarihçesine ve bugününe bir göz atalım.

Devamı:

Paris-Roubaix profesyonel yol bisikletçiliğinin en eski yarışlarındandır. "Kuzeyin Cehennemi" diye adlandıran Fransızlar yarışın özelliği olan parke taş yolları korumak için bir organizasyon kurmuşlardır.

İlk kez 1896'da düzenlenen yarış sadece 1. ve 2. Dünya Savaşlarında durduruldu. 2 tekstil üreticisi, Théodore Vienne ve Maurice Perez tarafından başlatıldı.46 dönümlük Veledrom'un inşaatının yapılmasında da söz sahibi olan ikili 1895'te pisti kullanıma açarak birçok yarış düzenledi. Amerikalı sprinter Major Taylor'un bir yarışa gelmesiyle kafalarında daha kapsamlı yarışlar neden olmasın soru işaretiyle 1896'da Paris'ten başlayıp kendi veledromlarında biten bir yarışı planlamaya koyuldular. İkinicisi startı veya finişi organize edebilirlerdi ama her ikisini birden yapamazlardı.

Le Velo isimli günlük spor / bisiklet gazetesinden Louis Minart'la konuyu konuştular, Minart her ne kadar konuyla oldukça ilgili olsa da startı gazetenin düzenlemesi kararının gazete yöneticisi Paul Rousseau'ya ait olduğunu iletti. Bu arada çiftlik sahiplerinin yarışın arazilerinden geçmesini istemeyeceklerini düşünerek bunun bir başkası için hazırlık olduğunu söylemelerini tavsiye etti.

Şöyle bir başvuru mektubu yazdılar:

Sayın Rousseau,

Bordeaux-Paris yarışı yaklaşıyor ve bu geleneksel faaliyet bisikletin tanıtımına çok fazla katkıda bulunduğundan bizde de bir fikir uyandırdı. Paris-Bordeux yarışına 1 ay kala bir yarış düzenlemek konusunda düşünceniz ne olur?Paris ve Roubaix arasındaki mesafe kabaca 280km. ; bu Paris-Bordeux yarışının muhtemel katılımcıları için kolay bir mesafe olacaktır.

Finiş Roubaix veledromunda bir kaç tur atıldıktan sonra olacaktır. Bölge halkının daha önce büyük bir yol yarışı görmemiş olmasını böyle bir faaliyete ev sahipliği yapması için avantaj olarak görüyoruz. Ödülleri hazırlamış bulunmaktayız; birinci gelen yarışçıya veledrom bütçesinden 1000Frank verilecektir. Bunun yanında diğer sıralar için de tatmin edici bir liste hazırlayıp size sunacağız. Burada ricamız La Velo'nun yarışa hami olması ve start organizasyonunu üstlenmesidir."

Birincilik ödülünün zamanın maden işçisinin 7 aylık maaşına eşit olduğunu iletelim.

La Velo yöneticisi Rousseau konuyla çok ilgilenerek bisikletten sorumlu editör, Victor Breyer'i rotadan sorumlu olarak gönderdi. Breyer , Amiens'e iş arkadaşı Paul Meyan'ın sürdüğü bir Panhard ile gitti. Ertesi sabah Breyer - daha sonraları Tour de France'ın mali sorumlusu ve UCI'ın üst yöneticisi oldu - Buradan bisikletle devam etti. Ancak şansına rüzgar kuvvetli esiyor ve yağmur bardaktan boşanırcasına yağıyordu; bu yüzden hava da soğumuştu. Breyer, Roubaix'e sürekli oynayan parke taşların üzerinde bir gün bisiklete bindikten sonra berbat kirli ve bitmiş olarak ulaştı. Bunun çılgınca bir fikir olduğunu ve bu yarışın yapılmasının bir çok tehlikeyi beraberinde getireceğine yemin ediyordu. Bunu bir telgraf ile merkeze bildirecekti. Ancak aynı akşam güzel bir yemek ve sohbet sonrası fikrinden vazgeçti.

İlk yarışın galibi Alman Joef Fischer oldu.

Yarış tam 28 parke taş döşeli kısımdan geçerek finişe geliyor.

Zaten yarışın tamamen farklı olma sebebi bu. Kulllanılan bisikletler bile standart ve alışılmışın dışında olabiliyor.

Fransızlar yarışın geçtiği rotanın korunması hakkında çok duyarlılar. Bu rotayı korumak ve bakımını yapmak için sabit bütçesi olan bir organizasyon kurulmuş. Gönüllüler çalışıyor ve her yıl rota eksiksiz düzenleniyor.

Ayrıca rota üzerinde o kadar fanatikler ki 2005 yılında eskiden geçilen kısımlardan birindeki asfaltı günlerce çalışıp kazıp söktüler.

Yarış yapğmurlu bir haftaya denk geldiği zaman zorluğu bir kat daha artıyor. Islanınca bisikletlerin tutunması azalıyor, yarışı takip eden araçlar su birikintileri ve çamurla uğraşmak zorunda kalıyor.

Hakkında kitaplar yazılan yarış bazen zincirleme kazalara sahne oluyor ve resmen bisikletler düğümleniyor.

Yarışta yolda kalmak normal bir durum sayılıyor.

Yarışın Rekorları

En hızlı etap; 45.129km/s -1964- Hollanda'dan Peter Post, ancak farklı bir parkur kullanılmıştı.

En çok kazanan; Belçikalı Roger De Vlaeminck 1972 ve 1977 arasında 4 kez.
Octave Lapize, Gaston Rebry, Rik van Looy, Eddy Merckx, Francesco Moser, ve Johan Museeuw 3'er kez kazandılar.

En çok kazanan ülke; Belçika (52) ve Fransa (30).

En çok yarışan isimler; 16 kez Belçikalı Raymond Impanis 1947-1963 arası.
Gilbert Duclos-Lassalle 15 kez.

En yaşlı kazanan ; Gilbert Duclos-Lassalle - 1993'te 38 yaşını 8 ay geçmişti.

En büyül zaman farkı ; Eddy Merckx'in Roger De Vlaeminck'i 1970'te, 5 dakika 21 saniye farkla geçmesi.

En yakın finiş ; 1990'da 1 cm ile Planckaert'in Steve Bauer'i geçmesi.

En yavaş biten yarış; 12 saat 15 dakikada, Henri Pélissier'in 1. Dünya Savaşı'ndan sonra yolların bombalardan harap olmasına rağmen finişe gelmesi.

En uzun kaçıp yarış kazanan; 222 km ile Belçikalı Dirk De Mol'un 1988'deki galibiyeti.

En Kötü Yarış Anıları
1907 - Saçmalayan Jandarma
Georges Passerieu, Douai yakınlarında başı çeken küçük bir gruptan kaçmıştı, çünkü grupla sprinte gidemeyecek olduğunu biliyordu. Bütün yol boyunca bir Belçikalı, Cyrille van Hauwaert onu takip etmişti. Veledromdaki seyirciler Passerieu'nun vardığını duymuşlardı ancak ortada hiç kimse yoktu. Bir jandarma vergi etiketinin olup olmadığını kontrol için lideri durdurmuştu!!!

1930 - Yanlış Takım
Jean Maréchal 24 saniye farkla Belçikalı Julien Vervaecke'yi geçmiş ama 2. sıraya düşürülmüştü çünkü Maréchal'ı geçmek isterken bir çukura girmişti. Bazılarına göre, Maréchal, bu esnada Belçikalının düşmesine sebep olacak şekilde omzuna dokunmuştu. Çünkü kendisi küçük bir bisiklet imâlatçısı Colin için yarışıyordu ve rakibi Vervaecke ise zamanın en güçlü takımlarından Alcyon için yarışmaktaydı.

1934 - Yanlış Bisiklet
Roger Lapébie bisiklet değiştirdiği için diskalifiye oldu.

1936 - Yanlış Adam
Belçikalı Romain Maes, kazanmış gibi dururken yarış hakemleri Fransız Georges Speicher'i galip olarak açıkladı ve Maes'i 2.liğe attı; o esnada kavga gürültü kopsa da sonuç değişmedi. Buna rağmen İlk 10'da , 7 Belçikalı vardı.

1949 - Yanlış Rota

1949'da Sonuçların açıklanması 2 uluslararası toplantı ve birkaç ay sonrasında oldu. André Mahé 1. gelmişti ancak farklı bir rotadan finişe geldiği söyleniyordu. Mahé 3 kişilik bir grupla kaçarak Roubaix velodromuna lider olarak gelmiş ama piste görevlilerce yanlış yönlendirildiğinden yanlış kapıdan girmişti.

Hemen geri dönüp, doğru kapıdan piste girdi ancak grup gelmiş ve Coppi kardeşlerden büyüğü Serse Coppi kardeşi Fausto ile finişe gelmiş ve Fausto sprintte onu geçmişti. Aslında Serse yarışı ona hediye etmişti. Ancak sonuca itiraz ederek Mahé'nin 1. olmasını kabul etmediler. Aylar sonra Mahé ve Coppi birlikte birinci ilan edildi.

1981 - Yanlış Yarış
Bernard Hinault 1981 yarışını kazandıktan sonra yarışın tamamen aptalca ve saçmalığın daniskası olduğunu söyleyerek bir daha asla bu yarışa katılmayacağını söyledi.Eleştiriler karşısında söylediği ise "Ben insanlara ofislerine gidip daha sıkı çalışmalarını söylemiyorum ki insanlar bana parke taşlar üzerinde en iyi olmamı söylesin" oldu.

Bu yarışta Hinault 7 kez düşmüştü; sonuncusu finişe 13km. kala küçük bir köpeğin saldırırca koşup tekerleğin altında kalmasıyla oldu. Roger de Vlaeminck, Hennie Kuiper ve Dirk de Meyer ile birlikte giden Hinault yerde kaldı, toparlanıp kalktığında grup gözden kaybolmuştu. Ne yapıp edip onları yakaldı ve geçti.

2006 - Yanlış Tren
Leif Hoste, Peter van Petegem ve Vladimir Gusev 2006 yarışında geçişe kapalı bir tren yolundan karşıya tam tren geldiği sırada geçtikleri için diskalifiye edildiler. Fabian Cancellara yarışı kazandı, Tom Boonen 2. ilan edildi ve Alessandro Ballan 3. sırayı aldı.

2009 Yarış Rotası

Haberler için bizi izlemeye devam edin.

12 NİSAN 2009 22:13 İtibariyle Güncelleme...

Tom Boonen ismini Paris-Roubaix yarışını 3. kez kazanarak tarihe kazıdı. Kritik olan son kilometrelerde kazalardan uzak durarak ve gücünü parke taş zeminlerde kullanarak zafere ulaştı. Böylece vatandaşları Eddy Merckx, Johan Museeuw ve Rik Van Looy gibi 3'ler kulübünde yerini aldı.

"Bugünkü performansım ilk kez Flanders turunu kazandığım kadar yüksekti " diyen Boonen "Kazaları gözönünde bulundurunca , bugünkü yarış çok zordu, son kaçışta durumun netleşmesi çok zaman aldı. Arenberg sonrası, lastik patlatıp bisiklet değiştirdim, her ne kadar başlangıçta iyi hissetmesem de diğerlerinin de bitmiş olduğunu görünce hız kaybetmeden finişe geldim." diyerek yarışı özetledi.

Boonen 6 kişilik bir grupla finişe ilerlerken, grupta sürpriz bir isim olarak Thor Hushovd (Cervelo TestTeam)'un yanında Leif Hoste, Johan Van Summeren (Silence-Lotto), Juan Antonio Flecha (Rabobank), ve Filippo Pozzato (Katusha)vardı. Finişe 20km kalaya kadar grup bozulmadı ancak bu noktadan sonra şans tamamen Boonen tarafına geçerek bir sürü şanssızlık diğer rakiplerini geriye düşürdü.

Boonen'in ilk paskalya hediyesi Hushovd'un atağına cevap vermesiyle oldu. İkili 4. parke taş mevkiine yaklaşırken birazcık arayla avantajlıydı, Le Carrefour de l'Arbre mevkiinde, arkadaki 4lü çok büyük şanssızlıklar yaşadı.

Flecha,iki lideri kovalarken, bu parke zeminli mevkiye girerken tozlu bir virajda takla attı. Hoste, İspanyol sürücüyü görmesi imkansız olduğundan, direk gelip Flecha'ya çarptı ve o da çok kötü bir takla ile düştü. Van Summeren,çok hızlı refleksleri sayesinde takım kaptanını kurtarırken Pozzato frenlere asılıp mücadelenin gerisine düştü.

Birkaç saniye sonra Boonen'in şansı Hushovd'un düşmesiyle iyice parladı.

1 Tom Boonen (Bel) Quick Step 6.15.53 (42.343 km/h)
2 Filippo Pozzato (Ita) Team Katusha 0.47
3 Thor Hushovd (Nor) Cervelo Test Team 1.17
4 Leif Hoste (Bel) Silence-Lotto
5 Johan Van Summeren (Bel) Silence-Lotto 1.22
6 Juan Antonio Flecha (Spa) Rabobank 2.14
7 Heinrich Haussler (Ger) Cervelo Test Team 3.13
8 Sylvain Chavanel (Fra) Quick Step 3.15
9 Manuel Quinziato (Ita) Liquigas 5.00
10 Matti Breschel (Den) Team Saxo Bank 5.29