| « Giro d'Italia - Etap 8 - 16 Mayıs Cumartesi: Morbegno - Bergamo, 209km | Küresel Kriz Astana'yı da Vurdu... » |

Geçtiğimiz Polonezköy yarışından beri, arkadaştan aldığım ödünç parçaları söküp, kendi parçalarımı takayım, bisikletimi temizleyeyim derken bu güne kadar bisiklet sürmemişim. Yazık cidden. Neyse, yolun neresinden dönersek kardır deyip Cumartesi sabahtan başlayıp güzel bir gezi yapayım diyorum. Rota belli değil...
Devamı:

Parkurum, Kumbaşı tarafındak toprak yoldan (Boztepenin arka tarafından) Boztepe'ye tırmanıp, ön yoldan inişe geçmek ,inişin yarısında başlayan patika teknik inişten Ordu'ya inip parkuru bitirmek.
Kumbaşı tarafından tırmanmaya başlıyorum.
Bu gezi boyunca pek fotoğraf çekmedim. Aslında yayınlamayı da düşünmüyordum. Ama bazı karelerin hatırına fotoğrafları sizlerle paylaşmayı istedim.
Toprak yol tırmanışımdaki bir virajda, virajın hemen dışında kalan, ormanın içine doğru giden bir patika yol vardı. Her bu yolu tırmandığımda ''acaba yolun sonu varmı?'' diye soruyordum kendime. Ama her seferinde nabzımı düşürmemek için '' bir dahaki sefere'' deyip yoluma devam ediyordum.
Bu gün madem antrenman yapmıyorum, işte bana bir fırsat. Başka bir planımda yok, patika bana göz kırpıyor. Bende nbu daveti geri çevirmiyorum tabiki.

Ve işte o yolun başı ![]()
Biraz tedirgin, biraz meraklı, her an ayağımı yere koyacakmışım gibi yavaş yavaş ilerliyorum. Kafamdaki soru hep tek. ''Acaba yolun sonu nereye varıyor? ''
Bir süre az eğimle devam eden yolun eğimi artıp, yola virajlar eklenmeye başladı. Hatta bir bölümünde ormanın içine daldım. Ah akılsız kafam neden daha fazla fotoğraf çekmedimki ![]()

Yolun bir bölümünde hafiften tırmandım bile. İşte teknik çıkış antrenmanı yapabilmek için güzel bir yer. Yolun devamında yine inişe geçiyoruz. Fındık bahçeleri içinde yola devam ediyorum.

Ve görüldüğü üzere yolun sonuna gelmiş bulunuyorum
Böylelikle bir sorumun cevabınıda buldum. Yolun sonu varmış ![]()
Bulunduğum yerde biraz doğayı dinleyip, bi kaç fotoğraf çektinten sonra dönüş yoluna geçiyorum. Patikanın toplam uzunluğu 1.2 km. Cidden güzel bir yoldu. Keşke başka bir yola bağlansaydı da, geldiğim yoldan dönmem gerekmeseydi diyorum kendi kendime. Patikanın dönüş yolunda bir amcaya raslıyorum. Beni görünce şaşıran amca ile önce tanışıp, sonra burada ne aradığımı anlatıyorum
Sonrasında bu yolu başka bir yolla bağlamanın mümkün olup, olmadığını soruyorum. Aldığım cevap içimi açıyor. En son gittiğim noktadan ( O noktayı amcaya fotoğrafını çektiğim ağaç ile anlatıyorum) 200 metre kadar aşağıya inip derenin karşısına geçtiğimde yolun devam ettiğini ve yine bir orman geçişi ile birlikte gittiğim yol kadar daha patika sürdüğünü ve başka bir köy yoluna bağlandığını söyledi. Önümüzdeki haftaya kadar son gittiğim noktadaki otlarda biçilince rahat rahat yolu bitirebilicem inşallah. Çünkü şortla gittiğimden bacaklarımı ısırgan otları yakmıştı hep ![]()
Neyse tekrardan geldiğim yoldan antrenman parkuruma devam edip Boztepe'ye tırmanıyorum.

Boztepe kalabalıktı doğrusu. Eh ne de olsa Cumartesi günü. Ailesiyle piknik yapanlarmı istersiniz, sevgilisini kolundan tutup getirenmi, turist kafilesimi... Bir bisikletli eksikti ben geldim tamamladım
Fazla kalabalıktan hoşlanmadığımdan kısa bir dinlenme ve bir panaroma çalışmasından sonra iniş yoluma geçiyorum.
İniş yolunun yarısında ayrılan yolla patikaya dalıyorum. Ah bi kask kameram olsa da o adrenalini sizlerle paylaşabilsem. Umarım ileride o da olur inşallah...

Patikanın bitimi Ordu'nun üst mahallelerinden biri olan Aziziye mahallesine çıkıyor. Burada da iki panaroma çalışması yapıp turumu noktalıyorum.

Görüşmek üzere. Hoşçakalın.